چرا کودکان زیر ۴ سال نباید تلویزیون ببینند ؟

چرا کودکان زیر ۴ سال نباید تلویزیون ببینند ؟

به گزارش پایگاه خبر رسانی همرا یار ، بیتا جبلی بیان کرد : تماشای برنامه‌های تلویزیونی، بازی‌های موبایلی و سرگرمی از طریق اپلیکیشن‌های تبلت و کامپیوتری اگر چه ممکن است کودکان را ساکت و یا آنها را ذوق زده و شاد کند ولی حتی لبخند و صحبت کردن آنها با این رسانه‌ها نه تنها باعث ارتقا هوشی آنها نمی‌شود بلکه موجب اختلالات تکلم، ضعف در تعامل با محیط و صدمه‌های مختلف رفتاری و عصبی در کودکان زیر ۴ سال می‌شود.

ایشان ادامه داد : محققان مرکز تحقیقات بیمارستان سیاتل آمریکا اثبات کرده اند که حتی برنامه‌های آموزشی تلویزیونی و موبایلی نیز برای کودکان زیر ۴ سال به هیچ وجه آموزنده نیست چراکه در این زمان ۲ تا ۴ سال دوران طلایی تکامل مغزی کودک است و تماشای این برنامه‌ها باعث کاهش زمان تجسس، کشف محیط، کم شدن زمان ارتباط با دیگران می‌شود. این درحالی است که بخشی از یادگیری کودکان ناشی از تماس با اشیا و دستکاری در وسایل مختلف ایجاد میشود تا کشف کند که ابزارها و وسایل چگونه کار میکند.

این فوق تخصص نوزادان و کودکان ادامه داد: دستکاری اشیا و اسباب بازی‌ها باعث گسترش مهارتهای فردی که پیش نیازی برای رشد هوش اجتماعی و هیجانی و فکری است می‌شود درواقع وقتی کودک بازی می‌کند به طور فعال می‌آموزد که چطور جهان اطرافش کار می‌کنند و مغز وی اثر علت و معلولی را در میابد یا وقتی با دیگران تعامل می‌کند روند تکاملی وی پیشرفت کند درحالی که تلویزیون کودک را از تمامی این موارد محروم می‌کند.پس با روشن کردن تلویزیون کودکان خود رو خاموش نکنیم .

وی با بیان اینکه مهارت‌های زبان آموزی و تکلم در دو سال اول زندگی کودک شکل می‌گیرد، افزود: زبان آموزی از طریقارتباط با دیگران حاصل می‌شود نه از طریق برنامه های تلویزیون. به عبارتی صحبت کردن مهارتی است که نیاز به شنیدن، درک و در نهایت پاسخگویی است و نمی‌توان از بچه‌ها توقع داشت که با گوش دادن به صحبت‌های شخصیت‌های کارتونی و یا عروسکی پیشرفت کلامی کنند.

ایشان در ادامه ی صحبت های خود اشاره کرد: کودک برای صحبت کردن نیاز به تقلید از صحبت کردن والدین دارد. کودک از والدین می‌آموزد که صحبت‌هایش را ساده و تلفظ آنها را تکرار کند؛ توجه داشته باشید وقتی کودک جلوی تلویزیون می خندد تلویزیون به او لبخند نمی‌زند و این عدم برگشت لبخند روی حیطه هوش اجتماعی و شناخت روحی و روانی کودک موثر است.

ایشان با بیان اینکه بچه‌های ۹ ماه تا یکسال مشکل برقراری توجه به صحبت‌های برنامه‌های تلویزیونی دارند؛ ادامه داد: در بیشتر پس زمینه‌های برنامه‌های آموزشی، عروسکی، کارتون و سرگرمی صدای ملایمی از موسیقی است که همین امر روی توجه و تمرکز کودک تأثیرگذار است که اثرات آن را می‌توان در دوران تحصیل آنها دریافت. کودکی که عادت به تماشای تلویزیون داشت وقتی به مدرسه می‌رود آموزش وی از یک ببیننده ی اولیه به شنونده آموزشگر تغییر می‌کند و همین تغییر باعث چالش برای او می‌شود.

فوق تخصص بیماری‌های مغز و اعصاب کودکان گفت: تحقیقات بارها ثابت کرده، کودکانی که در معرض بازی‌های کامپیوتری هستند نسبت به سایر کودکان در مدرسه کلمات و اعداد کمتری می‌شناسند. گاهی این بازی‌ها و یا برنامه‌های کودک واقعیت تغییر کرده را توسط کارتون‌ها و شخصیت‌های مجازی القا می‌کنند که البته همین جایگزینی فانتزی با واقعیت باعث تغییر جهان بینی و دنیای کودک می‌شود.

ایشان اضافه کردند : واقعیت این است که برنامه‌های تلویزیونی و یا بازی‌های رایانه‌ای بطور سریع و در مدت کوتاه مغز کودک را بصورت اسفنج گونه پر نموده و کودک را به سریع انجام دادن کارها عادت می‌دهد درحالی که جهان واقعی که کودک بزودی متوجه آن می‌شود اغلب نیاز به تامل صبوری مدارا و تطابق با واقعیت‌ها دارد.

 

کانال تلگرام همراه یار

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بیست + 14 =